نرخ بازده حسابداری که با عنوان ARR نیز شناخته می شود عبارت است از میانگین درآمد خالص سالانه که از سرمایه گذاری تولید می شود. در واقع ARR یک فرمول بودجه بندی سرمایه می باشد که از آن جهت مشخص کردن حداکثر سودآوری سرمایه گذاری های بلند مدت در یک دوره زمانی استفاده می شود. لازم به ذکر است که نرخ بازده مربوط به حسابداری را با عنوان نرخ بازده ساده نیز معرفی می کنند. بنابراین اگر در جریان امور حسابداری به عبارت نرخ بازده ساده مواجه شدید بدانید منظور همان نرخ بازده مربوط به حسابداری می باشد.
در نرخ بازده حسابداری هرگز ارزش زمانی پول در نظر گرفته نمی شود. بلکه فرض را بر این می گذارد که وجه نقد به دست آمده در زمان حال از ارزش بیشتری نسبت به همان مقدار پول در آینده برخوردار است. در ادامه این موضوع را بیشتر مورد بررسی قرار خواهیم داد.
اولین و مهم ترین کاربرد نرخ بازده حسابداری در ارزیابی تصمیماتی است که مدیران شرکت ها در رابطه با بودجه بندی سرمایه و یا فرصت های سرمایه گذاری اتخاذ می کنند. در واقع استفاده از این روش یک راه حل ایده آل جهت انجام امور حسابداری سودمند با توجه به ارزش گذاری اولیه یک سرمایه گذاری می باشد. همچنین به کمک آن می توان امور حسابداری مربوط به تعدیل جریان های نقدی خروجی مربوط به مالکیت دارایی ها را نیز انجام داد.
از دیگر کاربردهای نرخ بازده حسابداری، استفاده برای تعیین جریان نقدی بالقوه سرمایه گذاری ها، پیش از انجام سرمایه گذاری توسط کسب و کارها می باشد. علاوه بر آن از این نوع محاسبه جهت مشخص نمودن ارزش سرمایه گذاری های قدیمی نیز می توان بهره گرفت. همچنین اغلب مشاغل از ARR برای مقایسه پروژه ها و به منظور مشخص کردن نرخ بازده هر پروژه استفاده می نمایند. لازم به ذکر است که با این روش محاسبه می توان هر نوع هزینه مربوط به پروژه ها که در طول یک سال صرف می شوند را تعیین کرد.
پیش از شرح مزایای نرخ بازده حسابداری باید گفت که این نوع محاسبه یک محاسبه کاملا ساده است که برای انجام آن نیازی به طی کردن عملیات پیچیده و دشوار نیست. بنابراین می توان سادگی در استفاده از این محاسبه را مهم ترین مزیت آن دانست. از دیگر مزایای محاسبه ARR آن است که مدیران می توانند آن را با حداقل بازده مورد نیاز خود مقایسه کنند. به طور کلی از این روش جهت تعیین سودآوری و یا عدم سودآوری یک پروژه استفاده می شود.
مهم ترین موضوع در این رابطه آن است که استهلاک سبب کاهش نرخ بازده حسابداری میشود. زیرا استهلاک یک هزینه مستقیم است که باعث پایین آمدن سود و ارزش دارایی های یک شرکت می شود. در واقع استهلاک یک نوع هزینه است که بازدهی پروژه یا بازگشت سرمایه را تقلیل می دهد.
قوانین بسیاری در خصوص نرخ بازده حسابداری وجود دارند. مهم ترین این تصمیمات زمانی انجام می گیرد که یک شرکت با تعداد زیادی گزینه مواجه شود. بنابراین دست مدیران آن جهت تصمیم گیری باز می باشد. با این حال و بر اساس قانون تصمیم، شرکت باید به سراغ پروژهای برود که دارای بالاترین نرخ ARR است. البته باید این نکته را نیز در نظر گرفت که بازده پروژه کمتر از هزینه سرمایه نباشد و یا حداقل برابر آن باشد.
نرخ بازده حسابداری دارای یک فرمول بسیار ساده ای می باشد. زیرا هر نوع کسب و کاری قادر است بر اساس آن در جهت ارزیابی سود بالقوه یک دارایی بهره بگیرد. این فرمول عبارت است از:
نرخ بازده کامل حسابداری = سرمایه گذاری اولیه ضرب تقسیم بر درآمد حسابداری افزایشی در 100
با استفاده از این فرمول می توان میانگین درآمد سالانه کسب شده به وسیله یک دارایی را به دست آورد. سپس رقم میانگین درآمد سالانه را بر هزینه اولیه تقسیم کرد. در مرحله بعد نیز رقم اعشاری به دست آمده را در عدد 100 ضرب نمود تا درصد بازده به دست بیاید. علاوه بر آن با استفاده از فرمول نرخ بازده می توان به آسانی سود خالص که از سرمایه گذاری در هر سال به دست می آید را محاسبه کرد. لازم به ذکر است که مقدار سود به دست آمده میتواند شامل درآمدی مجزا از کلیه خرج ها و هزینه های سالیانه ی طرح سرمایه گذاری یا پروژه باشد.
نرخ بازده حسابداری در تعیین میزان بازده سالانه سرمایه گذاری ها و طرح ها از اهمیت بالایی برخوردار است. با این حال استفاده از آن با محدودیت هایی روبرو است. همانطور که قبلا ذکر شد ARR ارزش زمانی دارایی ها را مد نظر قرار نمی دهد. بنابراین احتمال این که بخش های مختلف، دارای درآمد سالانه نابرابر باشند بسیار زیاد است. گفتنی است که یک سرمایه گذاری یا پروژه طی سال های اولیه از درآمد بالایی برخوردار است و سریع به سودآوری می رسد.
در چنین حالتی نرخ بازده باعث عدم وجود بخش نقدی طی چهار سال اول نخواهد شد. به همین دلیل فرد سرمایه گذار مجبور خواهد بود تقریبا سه سال اول بعد از سرمایه گذاری را بدون هیچ گونه بخش و یا جریان نقدی مثبتی سر کند. این دقیقا همان محدودیتی است که در استفاده از محاسبه ARR وجود دارد. هدف از قبول یک پروژه از طرف شرکت آن است که شرکت کمترین نرخ بازده مورد نیاز را اذان خود کند. از این رو اگر محاسبه ARR پایین تر از نرخ بازده مورد نظر باشد بهتر است پروژه از سوی شرکت رد شود. زیرا هر چه میزان ARR بیشتر باشد سرمایه گذاری شرکت سودآور تر خواهد بود.
منظور از ارزش زمانی دارایی وجه نقدی است که در زمان حال و میزان ظرفیت آن برای تولید درآمد در دسترس است. باید یادآور شد که ارزش زمانی دارایی به مراتب ارزشمند تر و مفیدتر از مبلغی است که در آینده بدست می آیند.
نرخ بازده حسابداری نشان دهنده درصد بازده سالانه یک سرمایه گذاری یا پروژه بر اساس هزینه اولیه وجه نقد آن است. نرخ مانع یا نرخ بازده مورد نیاز یا RRR یکی دیگر از ابزارهای حسابداری است که شامل حداقل بازدهی می شود. بر اساس RRR سرمایه گذار جهت انجام یک سرمایه گذاری یا پروژه، جبران سطح معینی از ریسک را برعهده می گیرد. همچنین نرخ بازده مورد نیاز ممکن است نسبت به موقعیت و شرایط در میان سرمایه گذاران متفاوت باشد. دلیل این امر آن است که هر سرمایه گذار از میزان ریسک پذیری و تحمل ریسک متفاوتی برخوردار است.
در واقع هر سرمایه گذار که از ریسک کردن گریزان باشد ممکن است برای جبران هر نوع ریسک ناشی از سرمایه گذاری، به نرخ بازده بالاتری نیاز پیدا کند. بنابراین استفاده از چندین معیار مالی مانند ARR و RRR برای تعیین ارزش سرمایه گذاری بر اساس سطح تحمل ریسک سرمایه گذار مهم خواهد بود.
نرخ بازده به فرمولی اطلاق می شود که به کمک آن می توان درصد بازده مورد انتظار در یک سرمایه گذاری یا دارایی را نسبت به هزینه سرمایه گذاری ابتدایی تعیین کرد. این نوع محاسبه دارای یک فرمول کاربردی است که بر اساس آن میزان متوسط درآمد داراییها را بر سرمایه گذاری اولیه تقسیم می کنند.
به این ترتیب بازدهی یا همان نسبت مورد نظر در طول پروژه به دست می آید. مهم ترین نکته در خصوص ARR آن است که ارزش زمانی و جریان های نقدی را در نظر نمی گیرد. البته ارزش زمانی بخش جدایی ناپذیر از تجارت و کسب و کار است که نمی توان آن را نادیده گرفت. در صورتی که قصد سرمایه گذاری در یک پروژه یا طرحی را دارید حتما مقاله پیش رو را مطالعه کنید.
برای آگاهی از اخبار روز حسابداری به ما بپیوندید
به گفتگوی ما بپیوندید و دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
0 دیدگاههنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!