تراز آزمایشی چیست؟

تراز آزمایشی نوعی کاربرگ حسابداری است که در آن موجودی دفاتر در مجموع ستون های حساب بدهی و اعتباری که برابر هستند جمع آوری می شود. یک شرکت این تراز را به صورت دوره ای، معمولاً در پایان هر دوره گزارش تهیه می کند. هدف کلی از تهیه تراز این است که اطمینان حاصل شود که ورودی‌های سیستم حسابداری شرکت از نظر ریاضی درست هستند.

این تراز اغلب اولین گام در یک روش حسابرسی است، زیرا به حسابرسان اجازه می دهد قبل از رفتن به تجزیه و تحلیل های پیچیده تر و دقیق تر، مطمئن شوند که هیچ اشتباه ریاضی در سیستم حسابداری وجود ندارد.

اقلام کلیدی:

تراز آزمایشی یک کاربرگ است با دو ستون، یکی برای بدهی و دیگری برای اعتبار، که اطمینان می دهد حسابداری شرکت از نظر ریاضی درست است.

بدهی ها و اعتبارات شامل تمام معاملات تجاری یک شرکت در یک دوره معین، از جمله مجموع حساب هایی مانند دارایی ها، هزینه ها، بدهی ها و درآمدها می شود.

بدهی ها و اعتبارات تراز باید با هم جمع شوند تا اطمینان حاصل شود که خطاهای ریاضی وجود ندارد، اما همچنان ممکن است اشتباهات یا خطاهایی در سیستم های حسابداری وجود داشته باشد.

نحوه عملکرد:

تهیه تراز برای یک شرکت به منظور شناسایی هر گونه خطای ریاضی رخ داده در سیستم حسابداری دو ورودی است. اگر مجموع بدهی ها با کل سرمایه برابر باشد، مانده آزمایشی متوازن در نظر گرفته می شود و نباید هیچ گونه خطای ریاضی در دفاتر وجود داشته باشد. با این حال، این بدان معنا نیست که هیچ خطایی در سیستم حسابداری یک شرکت وجود ندارد. برای مثال، تراکنش‌هایی که به‌طور نامناسب طبقه‌بندی شده‌اند یا تراکنش‌هایی که به سادگی در سیستم وجود ندارند، می‌توانند خطاهای حسابداری مهمی باشند که با روش تراز آزمایشی شناسایی نمی‌شوند.

موارد استفاده:

تراز می تواند برای تشخیص هر گونه خطای ریاضی که در یک سیستم حسابداری دو ورودی رخ داده است استفاده شود. اگر مجموع بدهی ها با کل اعتبارات برابر باشد، مانده آزمایشی متوازن در نظر گرفته می شود و نباید هیچ گونه خطای ریاضی در دفاتر وجود داشته باشد.

چه چیزی در تراز آزمایشی گنجانده شده است؟

بستگی دارد. شرکت ها می توانند از تراز برای پیگیری وضعیت مالی خود استفاده کنند. بنابراین ممکن است چندین نوع تراز آزمایشی مختلف را در طول سال مالی تهیه کنند. این تراز ممکن است شامل تمام اقلام اصلی حسابداری از جمله دارایی ها، بدهی ها، حقوق صاحبان سهام، درآمدها، هزینه ها، سود و زیان باشد.

تفاوت بین تراز آزمایشی و ترازنامه چیست؟

تراز آزمایشی یک گزارش داخلی است که در بخش حسابداری باقی می ماند. در این مدل تراز همه حساب‌های موجود در دفتر کل و مانده‌های آن ها (یا همه حساب‌هایی که موجودی دارند) را فهرست می‌کند. با این حال، مبالغ موجودی بدهکار در یک ستون و مبالغ مانده اعتباری در ستون دیگری وارد می شود. سپس هر ستون جمع می شود تا ثابت شود مجموع مانده های بدهکار برابر با کل مانده های اعتباری است. (در یک سیستم حسابداری دستی، تراز آزمایشی توجه را به خطاهایی جلب می کند که هنگام ثبت معاملات، ارسال، محاسبه مانده حساب ها و غیره رخ می دهد. با نرم افزار حسابداری، این اشتباهات اداری بعید است.)

اما ترازنامه یکی از پنج صورت مالی است که در خارج از بخش حسابداری توزیع می شود و اغلب در خارج از شرکت توزیع می شود. ترازنامه، موجودی حساب‌های دارایی، بدهی و حقوق صاحبان سهام را که در دفتر کل شرکت موجود است، خلاصه و گزارش می‌کند. ترازنامه به عنوان صورت وضعیت مالی نیز شناخته می شود.

در تراز های آزمایشی، مانده بدهی و اعتبار در ستون های جداگانه ارسال می شود. در اینجا، اگر مجموع مانده بدهی برابر با موجودی اعتباری باشد، آنگاه ثبت‌های حسابداری دقیق در نظر گرفته می‌شوند.

ویژگی های تراز های آزمایشی:

• مانده آزمایشی در حسابداری خلاصه ای از تمام مانده های بدهی و اعتباری دفتر کل است.
• این صورت مالی به عنوان ابزاری حیاتی برای تعیین دقت حسابی معاملات در دفاتر حسابداری عمل می کند.
• این بخشی از سیستم حسابداری دوبار ورود نیست، بلکه فقط به عنوان یک مرجع فعال عمل می کند.
• این تراز را می توان در هر زمان و در صورت لزوم تهیه کرد، مانند هفتگی، ماهانه، سه ماهه و نیم سال.
• این تراز می تواند بین حساب سود و زیان و ترازنامه ارتباط برقرار کند.
• تراز آزمایشی دلیل قطعی صحت نیست زیرا نمی تواند برخی از اشتباهات مانند خطای اصولی را آشکار کند.

اهداف تراز:

اهداف مختلف استفاده از تراز آزمایشی عبارتند از:

1. صحت حساب های لجر را تایید می کند: تراز آزمایشی بررسی می کند که آیا ثبت و سایر فرآیندهای حسابداری بدون ارتکاب خطاهای حسابی انجام شده است یا خیر.
2. به آماده سازی حساب های نهایی کمک می کند: صورت های مالی معمولاً برای ارجاع به تراز آزمایشی تهیه می شوند. از این رو، تهیه صورت های مالی دومین هدف از تهیه تراز است.
3. به عنوان یک خلاصه برای هر حساب عمل می کند: موجودی آزمایشی خلاصه ای از حساب دفتر است. فقط در صورت نیاز به جزئیات بیشتر در مورد یک حساب، به مراجعه به دفتر کل کمک می کند.
4. خطاها را در حین حسابداری پیدا می کند: تراز آزمایشی بیانیه ای است که به یافتن خطاهای مربوط به حسابداری کمک می کند. با این حال، نمی‌تواند همه خطاها را فاش کند، بلکه فقط نادرستی‌های حسابی را نشان می‌دهد.

چگونه تراز آزمایشی تهیه کنیم؟

پس از ثبت تراکنش ها در دفاترو ثبت آن ها در دفتر کل، مرحله بعدی در فرآیند حسابداری تهیه تراز آزمایشی است.

مراحل زیر مراحل نحوه تهیه تراز آزمایشی را نشان می دهد:

مرحله 1: موجودی تمام حساب های دفتر کل:

تفاوت بین کل ورودی های بدهکار و کل ورودی های اعتباری هر حساب دفتر کل باید متعادل باشد.

مرحله 2: کاربرگ تراز آزمایشی را آماده کنید:

یک کاربرگ چهار ستونی با اشاره به فرمت تراز تهیه کنید.

مرحله 3: قانون طلایی حسابداری را اعمال کنید:

قانون طلایی در حسابداری بیان می کند که آنچه دریافت می کنید را بدهکار کنید و آنچه را که در حال بیرون آمدن است بستانکار کنید. این مرحله بیشتر برای بررسی مجدد اینکه آیا ورودی ها در مجله و دفتر کل به درستی انجام شده اند یا خیر استفاده می شود.

مرحله 4: مبلغ را در کنار هر سر حساب در کاربرگ پر کنید:

کاربرگ آزمایشی را با شماره حساب و سر حساب مربوطه در ستون بدهکار یا اعتبار مربوطه پر کنید.

مرحله 5: مقادیر هر دو ستون را اضافه کنید:

مجموع هر دو ستون بدهکار و بستانکار را محاسبه کنید. در تراز آزمایشی بدون خطا، این دو جمع برابر خواهند بود.

مرحله 6: تراز را با یک شکل متعادل ببندید.:

هنگامی که مجموع ها را محاسبه کردید و تأیید کردید که آن ها یکسان هستند، تراز را ببندید. اگر مجموع ها مطابقت ندارند، خطا را پیدا کنید و با تنظیمات مناسب آن را اصلاح کنید.

انواع تراز آزمایشی:

اساساً 3 نوع مانده آزمایشی در مراحل مختلف چرخه حسابداری تهیه می شود که عبارتند از:

1. تراز تعدیل شده: تراز آزمایشی تعدیل شده پس از تکمیل ورودی های تعدیل و متعادل کردن دفاتر تهیه می شود. برای تهیه صورت های مالی و اطمینان از اصلاح و صحت اشتباهات استفاده می شود.
2. 2. تراز تعدیل نشده: تراز تعدیل نشده نشان می دهد که چه مقدار موحودی تعدیل نشده در شرکت وجود دارد. با این حال، قبل از تکمیل مدخل های دفاتر با کمک دفتر کل تهیه می شود.
3. تراز نهایی: تراز نهایی به هر حسابی وارد می شود که موجودی خالص آن در ترازنامه صفر است. بررسی می کند که آیا مانده بدهی و سرمایه یکسان هستند و آن ها را پس از تکمیل ورودی های بسته نشان می دهد. علاوه بر این، این نوع تراز به عنوان تراز آزمایشی افتتاحیه برای سال آینده نیز عمل می کند.

چه خطاهایی می تواند باعث عدم تطابق در تراز شود؟

انواع مختلف خطاهایی که می توانند باعث عدم تطابق در تراز آزمایشی شوند به شرح زیر می باشند:

• خطاهای حذف: خطای حذف زمانی رخ می دهد که معاملات به طور کامل از ثبت در دفاتر حذف شود. علاوه بر این، تشخیص این نوع خطا دشوار است.
• خطاهای کمیسیون: اگر مبلغی به درستی وارد شده باشد اما در حساب اشتباه وارد شود، خطای کمیسیون رخ می دهد.
• خطاهای جبرانی: خطای جبرانی به مجموعه ای از خطاها گفته می شود به گونه ای که یک اشتباه، اشتباه دیگر را جبران می کند و سبب تعادل یک تراز آزمایشی می شود.
• خطای اصلی: خطای اصلی به دلیل استفاده نادرست از اصل حسابداری ایجاد می شود و با تراز فاش نمی شود.
• خطای ورودی اصلی: در صورتی که یک تراکنش دو بار ورود شامل مبلغ اشتباهی از هر دو طرف باشد، خطای ورودی اصلی رخ می دهد.

حساب های موجود در تراز آزمایشی:

این نوع تراز یک صورت مالی است که شامل تمام اقلام اصلی حسابداری مانند دارایی ها، بدهی ها، حقوق صاحبان سهام، درآمدها، درآمدها، هزینه ها و زیان ها می شود.

حساب‌های دارایی، هزینه و زیان دارای مانده بدهی هستند، در حالی که حساب‌های بدهی، سود، درآمد و حقوق صاحبان سهام دارای مانده بستانکار هستند.

مزایا:

مزایای تهیه تراز آزمایشی عبارتند از:

1. به خلاصه کردن تمام تراکنش های مالی یک تجارت کمک می کند و دقت حسابی دفاتر حساب را ثابت می کند.
2. موجودی یک سمت بدهکار یا بستانکار هر حساب دفتر کل را می توان با مراجعه به موجودی آزمایشی شناسایی کرد.
3. یک خطا را در ترازهای حسابداری مشخص یا تشخیص می دهد.
4. تراز ثابت می کند که یک سیستم ثبت معاملات دوگانه توسط حسابدار دنبال می شود.
5. این صورت‌های مالی به‌عنوان خلاصه‌ای از تمام حساب‌های دفتر عمل می‌کنند و به تهیه آسان حساب‌های نهایی کمک می‌کنند.